Kolejny rok z górki

I znów uciekł gdzieś kolejny rok. Działo się tak dużo, że nawet nie wiem, kiedy to wszystko udało się upchnąć 🙂 Kolejność podsumowań przypadkowa 😛

Zostałam zaproszona przez Ministerstwo Funduszy do prac w Grupie roboczej CP 4 – czyli gronie osób wypracowującej założenia wsparcia i kierunki udzielania środków w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego w kolejnej unijnej perspektywie finansowej 2021 – 2027.

Jako reprezentantka Związku Województw RP zbierałam i prezentowałam stanowisko wszystkich regionów przed przedstawicielami Komisji Europejskiej w trakcie tzw. dialogu nieformalnego Komisji ze stroną polską. To było wymagające zadanie, związane z uważną analizą rozbudowanych dokumentów i argumentów każdego z regionów, przeprowadzenia wieloetapowego procesu uzgodnień z wieloma osobami, wypracowania spójnego komunikatu, a na koniec – zaprezentowania go w szalonym tempie podczas oficjalnego spotkania.

Sporo czasu poświęciłam wraz ze współpracownikami na renegocjacje zapisów obecnego Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego – ten proces jeszcze się nie zakończył, ale wiele wskazuje na to, że jesteśmy „na ostatniej prostej”, żeby wprowadzić konieczne korekty Programu i zakończyć jego realizację z sukcesem. Renegocjacje wymagały wielu spotkań, uzgodnień, argumentów przedstawianych zarówno po polsku, jak i po angielsku (co szczególnie sprawiło mi wielką frajdę!).

Oceniłam ponad 160 wniosków w trzech konkursach organizowanych przez Narodowy Instytut Wolności.

Skończyłam kolejne studia podyplomowe.

Uczestniczyłam w pracach Grup roboczych przy Ministerstwie Inwestycji i Rozwoju (obecnie Funduszy i Polityki Regionalnej): do spraw włączenia społecznego, edukacji, kwalifikowalności, równości i do spraw zdrowia (ta ostatnia akurat przy Ministerstwie Zdrowia).

Kolejny rok pracowałam jako przedstawicielka Związku Województw RP w Komitecie Monitorującym Program Operacyjny Wiedza Edukacja Rozwój.

Po raz kolejny zostałam powołana w skład Zachodniopomorskiego Komitetu Rozwoju Ekonomii Społecznej.

Zdobyłam pierwszą – czyli najwyższą odznakę Zasłużonego Honorowego Dawcy Krwi. To potwierdzenie oddania ponad 15 litrów krwi. Do tego po raz pierwszy w tym roku zaczęłam oddawać płytki krwi.

Dużo podróżowałam – zawodowo i prywatnie. Byłam w Warszawie, Olsztynie, Toruniu, Gdańsku, Krakowie, Norymberdze, Londynie, Brukseli, Ustroniu Morskim, Drawsku Pomorskim

Kolejny rok zasiadałam w Kapitule plebiscytu Równa Firma, organizowanego przez studentów i pracowników Wydziału Nauk Ekonomicznych i Zarządzania Uniwersytetu Szczecińskiego, zrzeszonych w Fundacji Biznes Innowacje Networking. To plebiscyt, w którym nagradzane są organizacje z województwa zachodniopomorskiego, wyróżniające się w zakresie społecznej odpowiedzialności biznesu. Co roku z ciekawością i dumą wczytuję się w coraz bardziej rozbudowane zgłoszenia, opisujące jak bardzo nasze zachodniopomorskie firmy robią coś nie tylko dla zysku, ale również dla otoczenia i społeczeństwa.

Wygrałam konkurs na SZPAKerkę, czyli najbardziej zaangażowanego fana Festiwalu Komedii SZPAK. Przy okazji odbierania nagrody zobaczyłam ze sceny, ile widzą stand-uperzy 😉

Dzięki córce poznałam: kawałek świata tancerek i tancerzy, akrobacji na trampolinach, a także lekarzy laryngologów i ortopedów.

Przemodelowałam bloga i zaczęłam go traktować zupełnie inaczej, niż dotychczas. Obecnie jest bardziej osobistym pamiętnikiem, część wpisów ma charakter absolutnie prywatny, część może być dostępna publicznie. Jest on też bardziej uporządkowany i skategoryzowany. Odważyłam się wreszcie zacząć pisać recenzje książek, co chodziło mi bardzo długo po głowie. Z kolei sekcja „Matka nastolatka” to bezustanne balansowanie pomiędzy wyrażeniem opinii i opisem życia z nastolatką, a koniecznością poszanowania jej prawa do prywatności. Dlatego część wpisów zawsze będzie ukryta.

Nauczyłam się podstawowej anatomii człowieka, przyczyn i przebiegu wojny secesyjnej, procesu zjednoczenia Włoch i Niemiec, przebiegu najważniejszych powstań polskich i wielu innych, mniej lub bardziej przydatnych tematów z VII klasy podstawówki. Zaczęłam sobie przypominać podstawy języka niemieckiego i nauczyłam się uczyć język angielski. Patrząc na postępy moich „uczennic”, wygląda to całkiem obiecująco 😉

Wróciłam do regularnego pływania, z całkiem niezłym tempem i dodatkową motywacją ze strony Weroniki.

Zrobiłam się jeszcze bardziej obowiązkowa, jeszcze bardziej „hermionowata” i jeszcze bardziej ambitna. Nie dałabym jednak rady tego wszystkiego, co opisałam powyżej, przeżyć, zrealizować i osiągnąć bez wielu pozytywnych, merytorycznych i przychylnych osób – szefów, kolegów i koleżanek z pracy (w tym z całej Polski!) i ze Stowarzyszenia Rodzice dla Szczecina, a przede wszystkim rodziny, która znosi cierpliwie moje siedzenie nad komputerem, częste nieobecności czy pomysły i bezlitosne aktywności („Pobudka! Niedziela, 6 rano! Wstajemy na basen!!!) 😉 Za wszystko tym cennym dla mnie ludziom serdecznie dziękuję!

Mam konkretnie sprecyzowane cele na kolejny rok i zamierzam zrobić wszystko, żeby je osiągnąć!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Related Post

Koronawirus dzień 26-37 Coś starego, coś nowego

Ostatnie kilkanaście dni zlewało się w jeden ciąg. Rząd i minister zdrowia najpierw wprowadził nam wszystkim duże ograniczenia, między innymi obowiązek noszenia cały czas maseczek zakrywających usta i nos. To

Prościej znaczy lepiej

Dziś na Komitecie Monitorującym POWER rozmawialiśmy o barierach i obciążeniach dla beneficjentów i instytucji, związanych z codzienną praktyką wdrażania EFS. Jedną z poruszanych kwestii była niewielka liczba opiekunów, którzy nie

Koronawirus – dzień 22 – 23 Zakupy i mandaty

Podobno Google wie, gdzie chodzimy po logowaniach naszych telefonów. Zbieranie tej konkretnej informacji podobno miało być rewelacyjnym ułatwieniem w dobie koronawarantanny, gdy do sklepów może wejść maksymalnie po 3 osoby